Als ik het goed heb was E.H. de Beukelaar niet woordvoerder van Mgr. Léonard, maar van de Belgische Bisschoppenconferentie – of is dat hetzelfde?

Overigens hoop (ook) ik dat de bisschoppelijke brief van mei 2010 toch meer was dan zomaar een (louter) « symbolische akte van spijt voor een pijnlijk verleden, uitgesproken in naam van een collectiviteit » (mijn nadruk toegevoegd). Daarbij besef ik dat – anders dan in de psychologische en in sommige kringen algemene betekenis en aldus vaak misbegrepen – in de zowel wijsgerige als theologische en vandaar ook christelijke betekenis, ‘symbool’ staat voor het uitdrukken van en zelfs samenvallen met een werkelijkheid.

Een oprecht ‘het spijt me’ is, ook voor de slachtoffers, veel meer waard dan welk een pak geld ook – en, zoals ze vaak met wat écht waardevol is, niet eens voor geld te koop.

Een verjuridisering te allen prijze levert enkel maar verliezers op – behalve een handjevol tafelspringerige advocaten, die zo, helaas, de verdenking op zich laden dat het ze, behoudens een eigen agenda, enkel om de eigen roem en het geld te doen is; er niet om malend welke schade ze anderen daar ook door mogen berokkenen. Om nog maar te zwijgen van de schade die ze berokkenen aan de samenleving en leefbaarheid ervan.

Knap stuk, en knappe brief. Goed dat ook daaraan nog eens herinnerd wordt.